Azbest

Azbest

Od dnia 2 listopada 2015 roku rozpoczynamy nabór wniosków Azbest 2016.

Zarządzenie nr 59/2015 Burmistrza Miasta Lipna z dnia 20 października 2015 r. w sprawie zasad i trybu udziału w przedsięwzięciu polegającym na demontażu, transporcie i utylizacji odpadów zawierających azbest z nieruchomości położonych na terenie Gminy Miasta Lipna, w tym budynków wspólnot mieszkaniowych, przedsiębiorstw i osób fizycznych, które będzie dofinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Toruniu w 2016 roku do pobrania

Wniosek o przyznanie dofinansowania na realizacje zadania związanego z usuwaniem wyrobów zawierających azbest z nieruchomości położonych na terenie Gminy Miasta Lipna w 2016 roku do pobrania

Załącznik nr 4 do pobrania

Załącznik nr 5 do pobrania

Załącznik nr 6 do pobrania

Załącznik nr 7 do pobrania

Azbest - cichy morderca

Azbest jest minerałem znanym od kilku tysięcy lat i w języku starożytnych Greków znaczy "niewygasający", z azbestu bowiem wyrabiane były knoty do lamp oliwnych.

W czasach starożytnych nadawano mu wiele nazw, znany był jako kamień bawełniany, czy len kamienny. Azbest, czyli niegasnący jest nazwą stosowaną w języku angielskim, niemieckim i wielu innych. Termin amiantus ("nieplamisty") stosowany jest do dzisiaj w języku francuskim. Wywodzi się stąd, iż minerał wrzucony do ognia nie spala się, nie traci na wadze, a staje się jakby czystszy. Tkane z włókien azbestu - już w czasach starożytnych - obrusy, chusteczki do nosa nie były czyszczone w tradycyjny sposób, a przez wrzucanie do ognia.

Badania archeologiczne prowadzone w Finlandii dowiodły, iż azbest był już stosowany od ok. 4500 lat. W Europie Południowej znany jest od ponad 2500 lat. Zapiski w kronikach donoszą, że azbest od XV do XIX wieku dodawany był do różnych surowców w celu uzyskania, m.in., knotów do świec, niepalnego papieru, skóry, a także do wyrobów tekstylnych np. sukna na płaszcze żołnierskie.

Nazwa azbest nie określa konkretnego minerału, lecz dotyczy ogółu minerałów krzemianowych tworzących włókna. Przyjmuje się, że azbestami są włókniste odmiany minerałów występujące w przyrodzie w postaci wiązek włókien cechujących się nadzwyczajną wytrzymałością na rozciąganie, elastycznością i odpornością na działanie czynników chemicznych i fizycznych. Ze względu na swoje zalety takie jak: odporność na wysokie temperatury, działanie mrozu, kwasów, substancji żrących, a także elastyczność stosowany był szeroko od ponad 100 lat w około 3 tys. wyrobów przemysłowych. Dziś jednak wiemy, że jest szkodliwy dla zdrowia. Dlatego produkcja oraz stosowanie azbestu zostały zakazane. Szacuje się, że na terenie Polski znajduje się 15,5 miliona ton wyrobów zawierających azbest. Ze względu na zagrożenie, jakie stwarzają powinny zostać usunięte do ze wszystkich obiektów w kraju do końca 2032 roku.

W Polsce azbest najczęściej wykorzystywano do produkcji:

  • pokryć dachów: eternit i papa dachowa,

  • płyt elewacyjnych i balkonowych,

  • rur do wykonywania instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych i centralnego ogrzewania,

  • sprzęgieł i hamulców do wind,

  • różnych typów izolacji cieplnej, bojlerów, kotłów, wymienników ciepła, przewodów centralnego ogrzewania,

  • ognioodpornych kocy azbestowych.

Azbest staje się zagrożeniem dla zdrowia, gdy dojdzie do korozji lub uszkodzenia (łamanie, kruszenie, cięcie itp.) wyrobów zawierających azbest. Wówczas uwalniane są do powietrza włókna azbestu, które mogą zostać przeniesione przez układ oddechowy do płuc. Istotne znaczenie dla wielkości poziomu zanieczyszczenia powietrza włóknami azbestu, jakie powstają np. podczas prac demontażowych, ma zasada obniżania emisji pylenia: przez nawilżanie wyrobu przed oraz w trakcie demontażu, zaniechanie w miarę możności obróbki i destrukcji mechanicznej demontowanego wyrobu, nie posługiwanie się narzędziami napędzanymi elektrycznie (jak piły, wiertarki, wyzwalającymi znaczną emisję, ale narzędziami ręcznymi - najlepiej wolnoobrotowych o specjalnie wyprofilowanych ostrzach, zaopatrzonych w odsysanie pyłu i przeznaczonych dla obróbki wyrobów azbestowych). Podczas prac wymagana jest staranność i dokładność wszelkich czynności, wykonywanie ich według z góry przygotowanego planu.

Oddychanie powietrzem skażonym włóknami azbestowymi prowadzi do szeregu chorób układu oddechowego: pylicy azbestowej (azbestozy), łagodnych zmian opłucnowych, raka płuc (najpowszechniejszy nowotwór złośliwy powodowany przez azbest), międzybłoniaka opłucnej i otrzewnej (nowotwory o wysokiej złośliwości).

Zachorować mogą osoby, które miały kontakt z azbestem ze względu na rodzaj wykonywanej pracy oraz osoby narażone na długotrwałe wdychanie włókien azbestowych o małym stężeniu lub osoby narażone na krótkotrwałe przebywanie w miejscu o dużym stężeniu włókien azbestowych. Nieznana jest minimalna ilość pyłu azbestowego, która wywołuje choroby. Wiadomo natomiast, że im więcej włókien azbestu wdychanych jest do układu oddechowego, tym większe jest ryzyko choroby. Choroby mogą wystąpić nawet po 30 latach od momentu kontaktu z pyłem azbestowym. Pierwsze objawy mogące sygnalizować chorobę to: ból w klatce piersiowej, silny kaszel, duszności.



UżytkownikTyp zmianyData zmiany
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:56:33
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:55:27
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:53:35
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:52:16
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:49:27
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:46:32
Justyna KowalskaEdycja2015-11-02 08:43:53
Agnieszka ChmielewskaEdycja2011-07-06 10:46:11
Agnieszka ChmielewskaEdycja2011-05-31 12:32:10
Agnieszka ChmielewskaEdycja2007-11-02 09:38:54
Agnieszka ChmielewskaEdycja2007-11-02 08:37:56
Agnieszka ChmielewskaEdycja2007-11-02 08:00:09
Agnieszka ChmielewskaEdycja2007-10-05 13:36:39
Agnieszka ChmielewskaDodanie2007-10-05 13:32:27